George Voutyropoulos

Η ορειβασία συνιστά ένα ιδιαίτερο πεδίο υπαρξιακής αναζήτησης, όπου το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με τα όριά του, την ελευθερία, τον φόβο και τη σχέση του με τους άλλους. Σε αυτό το απαιτητικό περιβάλλον, το «Εγώ» αναδεικνύεται σε καθοριστική ψυχολογική δύναμη: ο ορειβάτης καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην τάση για αυτοεπιβεβαίωση, καταξίωση και τελειοποίηση και στην ανάγκη για διαχείριση του κινδύνου, συναισθηματικό έλεγχο και ψυχική ανθεκτικότητα. Καθώς η δραστηριότητα αυτή αγγίζει τις βιολογικές, ψυχολογικές, κοινωνικές και υπαρξιακές διαστάσεις της ανθρώπινης εμπειρίας, το «Εγώ» αποκαλύπτεται, μετασχηματίζεται ή δοκιμάζεται υπό ακραίες συνθήκες, αποτελώντας έτσι αντικείμενο διεπιστημονικής μελέτης.

Τα Διαμάντια μπορεί να λάμπουν αιώνια, αλλά οι ιστορίες τους είναι γεμάτες ίντριγκες, δολοφονίες και καταστροφές.

Από τις κορυφές του Πακιστάν ως τους παγετώνες των Άλπεων, οι σχοινοσύντροφοι μοιράζονται κάτι περισσότερο από ένα σχοινί: την ίδια μοίρα.

Δευτέρα πρωί. Η οθόνη του υπολογιστή αναβοσβήνει νωχελικά κι εσύ είσαι ακόμα εκεί, χαμένος στις άγριες ορθοπλαγιές του Σαββατοκύριακου. «Γιατί είμαι κλεισμένος εδώ μέσα;» ψιθυρίζεις, καθώς τα δάχτυλά σου, ακόμα χαραγμένα από την τραχύτητα του βράχου, πληκτρολογούν ασυναίσθητα.