Καλώς ήρθατε στην νέα αναρριχητική εφημερίδα

Κάποτε σκαρφαλώναμε στα σπορ πεδία ως προπόνηση για τις μεγάλες διαδρομές των ελληνικών ορθοπλαγιών, αυτό ήταν η αναρρίχηση τότε, περιμέναμε πως και πως το επόμενο σαββατοκύριακο για να απολαύσουμε την έκθεση, την ομορφιά του τοπίου και τη γλυκιά ταλαιπωρία.

Από τις κορυφές του Πακιστάν ως τους παγετώνες των Άλπεων, οι σχοινοσύντροφοι μοιράζονται κάτι περισσότερο από ένα σχοινί: την ίδια μοίρα.

Αλήθειες με την “Τζίνα” (Γιατί κι εσύ αξίζεις μια βαθιά, πατριωτική τζούρα πραγματικότητας). Αυτή τη φορά η Τζίνα έρχεται να προβοκάρει και να κατακρίνει όλη την επικριτικότητα των καιρών μας η οποία παρόλα αυτά είναι αναγκαία ώστε να διατηρηθεί η ψυχή της δραστηριότητας της ορειβασίας και αναρρίχησης.

Μπορεί η αναρρίχηση τραβώντας χόρτα και πατώντας χώματα να μην προσομοιάζει εκείνη που φαντάζεται η πλειονότητα του κόσμου αλλά αν σηκώσεις το κεφάλι από τα γκαστόν και τις φτέρνες –πλάκα κάνω, μας αρέσει και το σφίξιμο- θα αντικρίσεις έναν κόσμο πανέμορφο, άγριο και ελεύθερο.

Μια χειμερινή εξερεύνηση στην απρόσιτη και ξεχασμένη Βόρεια ρεματιά του Ολύμπου. Οι φιλοδοξίες θα καταπλακωθούν, αλλά η συντροφικότητα θα επικρατήσει και θα αποτελέσει έμπνευση για την επιστροφή στο μοναδικό αυτό μέρος.

Απάντηση στην πρόσκληση του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας.

Δευτέρα πρωί. Η οθόνη του υπολογιστή αναβοσβήνει νωχελικά κι εσύ είσαι ακόμα εκεί, χαμένος στις άγριες ορθοπλαγιές του Σαββατοκύριακου. «Γιατί είμαι κλεισμένος εδώ μέσα;» ψιθυρίζεις, καθώς τα δάχτυλά σου, ακόμα χαραγμένα από την τραχύτητα του βράχου, πληκτρολογούν ασυναίσθητα.

Μια σχοινιά που απέκτησε μυθικές διαστάσεις σε ένα κεφάλι. Ένα σύμβολο της ιστορίας και της αισθητικής του σκαρφαλώματος. Μια σπηλίτσα και ένα πέρασμα στην έξοδο που μετατράπηκε από έμπνευση σε όνειρο και έπειτα σε εμπειρία. Μία διαδραστική ανάγνωση της ιστορίας της Μπάτμαν.

Είναι η τελευταία μας εξόρμηση στα υπέροχα βουνά της Παταγονίας, για μια ακόμη φορά το plan B κέρδισε και αύριο θα πάμε χαλαρά να σκαρφαλώσουμε κάτι ευχάριστο και μικρό στη Guilaumet, αν είμαστε γρήγοροι ίσως μπούμε στη Motocross traverse που συνεχίζει τη νότια κορυφογραμμή και ξεκορφίζει στην μαγευτική Mermoz.

Αλήθειες με την “Τζίνα” (Γιατί κι εσύ αξίζεις μια βαθιά, πατριωτική τζούρα πραγματικότητας). Πάντα πιστή στην παράδοση της έγκαιρης καθυστέρησης, η Τζίνα επιστρέφει για να σχολιάσει την πρόσφατη ανάβαση στο Makaluuuuuu, αφού πρώτα η ελληνική ορειβατική κοινότητα, πρόλαβε να χωριστεί σε στρατόπεδα, να διεξαγάγει εμφύλιο στα social media και να λύσει οριστικά τα ζητήματα του αλπινισμού, της ισότητας των φύλων και του καπιταλισμού. Ή και όχι.

Αλήθειες με την “Τζίνα” (Γιατί κι εσύ αξίζεις μια βαθιά, πατριωτική τζούρα πραγματικότητας). Ακόμη μια περιγραφή (που δεν αναφέρει δυστυχώς τίποτα καινούριο ή σοκαριστικό) του ''Live your myth in Greece'', με αφορμή το δυστύχημα ( που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε παραμείνει ατύχημα και μας στέρησε την ευκαιρία να μιλάμε απλά για σίδερα) του άτυχου αναρριχητή στο νησί της Καλύμνου.

Η περιπέτεια μιας παρέας σε μία από τις πιο όμορφες, κάθετες και σοβαρές ορθοπλαγιές των Δολομιτών. Πως μπορεί μια απροβλημάτιστη ανάβαση να καταλήξει σε μια επιστροφή χαροπάλης

Μια μέρα στην κόψη της Λιάκουρας, την αλπική κούρσα τσέπης δίπλα στο σπίτι σου

Ένα μικρό αφιέρωμα στον αλπινιστή Balin Miller, που μέσα από το κείμενο “Slow Pulse Boy” του Mark Twight μετατρέπεται από τραγική απώλεια σε διαχρονικό σύμβολο πάθους, κινδύνου και ελευθερίας.